EMOTIONALLY DRAINING

April 12, 2007

song, it's over. Tapos na ang isang linggong istupidong pag-ibig ko. As in the end na.

At men, sisiguraduhin kong ala ng part 3 this time. Nuknukan na talaga ako ng tanga pa nagpabola pa ako sa hinayupak na yun.

Di ko alam kung matutuwa ba ako or magluluksa sa isang emotionally draining na ending ng aking kagagahan. But definitely, na-hurt ang ego ko. Di ko ma-take na ginamit lang ako ng isang patapon na adik, alcoholic, undergrad forever, etc. And an 18-year-old at that!

Puta diba? As in P-U-T-A! Wala akong kasing gaga, kasing tanga, at kasing manhid! And I hate myself for giving him another chance.

Ba't kase nagpadala pa ako sa tamis ng dila n'ya? Sa boka n'ya. Sa good looks n'ya.

Actually, I met him the same week as I met my dear ol' ex-model. Kung si model e inintroduce kami sa isa't isa. Ito namang si worst nightmare ng buhay ko e very straightforward at he introduced himself to me.

Wow pwedeeee, kako sa sarili ko. I knew for a fact that he's younger than me but just the same, di s'ya na-intimidate sa akin so pogi points yun for me.

I like guys kase na confident. Yung mga willing mag-take ng risks. Yung wala ng kaeklatan. And he was just that.

First meeting namin, we hit it off. He told me he's 24 but tantya ko e 20 anyos lang s'ya. So ako namang si cradle snatcher e na-excite sa lolo n'yo.

Maangas e. Badboy. Just like my type.

Eventually e nalaman ko bits and pieces ng kanyang pagkatao kaya ako na mismo yung umiwas sa kanya. Di s'ya pasado sa standards ko kung over-all impact ang pag-uusapan. At mas lalong di s'ya matatanggap ng pamilya ko. Not ever.

So yun, back to normal na naman ang buhay ko nung mawala s'ya sa buhay ko. Si model ang kinarir ko. (Pero s'ya ang unang kumarir sa akin, promise!). Looking back, better choice talaga si model between the two of them.

Then fastforward to now. Ala na kami ni model. Nauntog na s'ya. Ako naman e nag-try na rin mag-move on dahil alam kong ala na kaming chance kahit ano pang gawin namin.

Dito na pumasok sa eksena itong si mokong. Actually, never naman s'yang nawala. Ako lang talaga yung umiwas by choice at tinataguan ko s'ya pag tumatawag s'ya sa house namin(at the same time e tinatago din ako ng family ko sa kanya sa tuwing tatawag s'ya sa akin). Obviously e di s'ya pwede makatuntong sa house namin.

Until one day e ako tyempo ang nakasagot ng fone nung tumawag s'ya. Dun na ako nagpakatanga. Nagpadala ako sa tamis ng dila n'ya.

Kala ko kase e nagbago na talaga s'ya. As I've said in one of my entries, I always give people the benefit of the doubt. Lahat naman kase tayo e pwedeng magbago for the better basta ginusto natin.

In short, pinaniwalaan ko s'ya. Pero nung nasa kanto na nila ako, ewan ko ba pero may part sa akin na parang gusto ko umatras the last minute. I just shrugged it off. Pucha, andun na kase ako. Alangan namang umatras pa ako. Sayang ang porma't make-up ko, hehe charing!

Ang totoo n'yan gusto ko kase maging parte ng pagbabago n'ya. He said sorry to me. He admitted all of his mistakes. Ako namang si pusong mamon e nagpaniwala sa mga sinabi n'ya. My bad.

Dun na nagsimula ang kalbaryo ko. Dun sa more than a week na some kinda dyowa-dyowahan kami e talaga namang na-drain ako emotionally. Ala akong peace of mind.

Kabado ako sa tuwing naririnig kong mag-ring yung landline namin. Baka kase lasing s'ya at gumawa na naman s'ya ng eksena sa amin. Mayayari talaga ako. Baka itakwil ako ng pamilya ko pag nalaman nilang nakikipagkita pa ako sa kanya.

Nagmumurahan kami. Tsong, nagmumura ako pero di ako nagmumura ng lalakeng mahal ko. Pag nag-aaway e pwede kong murahin yung sitwasyon pero never akong nagmura ng bf ko. Pero sa case ng walang future na relasyon na ito e nagmumurahan talaga kami.

Nagbubulyawan din kami sa daan. Nag-aaway kami't naririnig ng Mommy n'ya mismo mga sigawan namin. Maya't maya  e umiiyak din ako. Bummer noh?!

Nagsayang ako ng panahon sa isang lalakeng alang K pag-aksayahan ng panahon. Sa isang lalakeng alang sinasanto. Sa lalakeng alang ka-future-future sa buhay.

Eto pa ang height ng katangahan ko. Nag-offer pa ako na ako na magpapaaral sa kanya?! Beat that?! Anak ng tokwa, napakabatang sugar mommy ko naman. Pero men, sincere talaga ako nung sinabi ko sa kanya yun.

I mean, sobra-sobra yung sweldo ko sa univ at yakang yaka ko naman talaga s'yang papag-aralin kung saka-sakali. Nahihiya kunwari ang kolokoy. Kesyo ibigay ko na lang daw sa pag-aaral ng mga nakababatang kapatid ko yung pera. Ako naman e feeling Mother Theresa talaga't wala s'yang dapat ipag-alala kako.

Ang hinihingi ko lang sa kanya, magbagong buhay na s'ya. Sayang kase s'ya. Batambata pa. Magandang lalake pati. Di pa naman huli ang lahat kako.

Ang lolo n'yo naman, may-I-promise lagi sa akin na kesyo magbabago na nga raw s'ya at wag ko s'yang iiwanan at i-guide ko daw s'ya. Ako namang si tatanga-tanga e nagpapaniwala lagi sa kanya thinking na ganun talaga ang plano n'ya. But boy was I wrong.

Front lang pala n'ya yun. Alam n'ya kase di ko s'ya matitiis. Alam n'ya kaseng baby ko s'ya. As in baby na supposed to be e pag-baby sa isang dyowa.

Pero in our case e parang nag-iba ang definiton ng "baby" bigla. Double purpose ako, tsong. Bine-baby ko s'ya sa paglalambing. At baby ko rin s'ya in the sense na parang nanay na nga n'ya ako sa pangangaral sa kanya. Sa panenermon sa kanya. Sa pagiging over-protective sa kanya. 

But to no avail, mga tsong. Wa epek ang presence ko. Doble kara s'ya sa akin.

Lagi ko nga s'yang sinasabihan na kinakabahan ako pag nilalambing-lambing na n'ya ako. Feeling ko kase e may kapalit lagi yung mga halik at yakap n'ya sa akin. Parang dun s'ya bumabawi sa lahat ng katarantaduhan n'ya.

Pero, tsong. Di ko naman priority ang romansa. Pwede namang maghintay yun e. Umaayos-ayos muna s'ya dapat.

E ang gago, maharot talaga. Ako namang si gaga e type yung mga ganun, hehe bwiset! Pero ako pa rin naman ang nagkokontrol ng sitwasyon.

Ewan ko ba pero na-eexcite kase ako sa kanya. Malandi kase yun. He makes me feel young (Arrrrg, mga kababawan ko nga naman, oo). Kinky pati kase ang kolokoy na yun. Pareho kami ng trip, hehe!

Na-weirduhan nga yung friend ko when I told him na lagi kaming nagpapasahan ng candy(using our mouths) ng kolokoy na yun. Nagpapasahan din kami ng usok (again, using our mouths) pag nagyoyosi ang isa sa amin. Imbes na maki-puff e ganun yung ginagawa namin. Wala lang, trippings lang namin. Men, kalibugan nga naman, oo. Grrrr!!! Weird daw kami. Sabi ko hindi, sexy nga e, hehe!

But of course, di lang naman yun yung mga ginagawa namin. Basta super baby ko yun. E sa age gap pa lang naman namin e obvious naman bakit ganun na lang yung pag-aalaga ko sa kanya. 10 years, pare! 10 years!

All along e kala ko ok na kami. Kaya naman imagine my shock nung tumawag s'ya sa akin around 7am kahapon sa cellphone ko. Inaaway ako. Kesyo bakit daw ako tumatawag sa kanya e ang aga-aga pa daw.

Sabi ko, huh? E nagising nga lang ako dahil sa tawag n'ya sabay ako pa daw ang tumawag sa kanya. Tantya ko e lasing na naman yun or bangag na naman.

Nabuwiset tuloy ako. Sabi ko na mag-usap kami for the last time tapos kanya-kanya na kami. Nairita talaga kase ako nung tumawag s'ya sa landline namin at nag-boses babae pa ang gago at ginamit pa ang pangalan ng sis ko from NY. May sakit daw s'ya blah-blah-blah. Nataranta tuloy lahat sa amin dahil madaling araw sa Pinas nun.

I mean, who in his right mind would do that? Di lang ako ang napeperwisyo n'ya. Nadadamay na pati pamilya ko. And men, pag pamilya ko na ang pinag-uusapan, nangengelam talaga ako. Simula tuloy nun e hina-hang ko na ang phone pag madaling araw. Baka kase mambulabog na naman s'ya. Yoko na ng gulo.

Kaya naman nagulat ako nung sinabi n'ya sa akin na na ala na daw kaming dapat pang pag-usapan. Kesyo mag-ano daw ba kami. Blah-blah-blah shit.

Feeling ang gago. E alam ko naman from the start na di naman kami magdyowa. And men, never akong nag-"I love you" sa kanya at alam n'ya yun. S'ya nga itong nag-a-"I love you" sa akin pero dedma lang ako.

Alam ko kase na di naman s'ya sincere so ba't ako magpapaapekto? Ang sa akin lang, gusto ko lang s'yang magbago. Labas na sa pagtulong ko sa kanya kung love ba n'ya ako or hindi. Di naman ako naghihintay ng kapalit.

Ako naman kase itong pakialamera, ginawa kong misyon sa buhay ko na magbago s'ya. Kinarir ko talaga ang pagtulong sa kanya. And to think di naman kami magka-level.

Sabi ko nga sa kanya, ang positive lang sa kanya e yung kagandahang lalake n'ya at yung boka n'ya. Other than that, ala na. Lahat na ng negative, nasa kanya na. Pero tsong, andun pa rin ako sa tabi n'ya. Never ko s'yang iniwan. Kahit pag lasing na yan at medyo nagiging violent s'ya e nilalambing-lambing ko pa rin s'ya.

Damn! Super jackpot na s'ya sa akin kung tutuusin. Ano pa bang kulang? Puta, di ko talaga s'ya ma-gets.

Gusto n'ya yung magulong buhay. Yung nagtatago lagi. Puro goodtime. Alak. Shabu. Barkada. Sex trip. Frat. Yun lang yung buhay n'ya. At di ko maintindihan kung bakit di pa s'ya sawa sa ganung buhay.

Mommy nga n'ya gusto s'ya dalhin sa psychologist or psychiatrist or whatever para malaman kung ano yung problema n'ya pero ayaw naman n'ya. Di naman daw s'ya siraulo so why bother daw. Labo, tsong!

Lahat ginagawa na namin pero matigas ang ulo n'ya. Yung mga patapong friends n'ya ang inaatupag n'ya na ala nang ginawa kundi gumimik at mag-goodtime. Kaming mga tunay na nagmamalasakit e ineechapwera naman n'ya.

Nag-give up na Mommy n'ya sa kanya. Sawa na s'ya sa sakit ng ulo na binibigay n'ya dito. Kahit isang milyon nga raw e nawaldas na ng hinayupak na lalakeng yun.

Nag-give na rin ako sa kanya. I did try my best to hang on pero ako na mismo yung tinapon n'ya so bakit pa ako magpupumilit? So be it. Yoko isiksik ang sarili ko sa taong ayaw sa akin.

At sinabi ko rin naman sa kanya na once I turn my back on someone, there's no turning back. Kahit umiyak ka pa ng dugo, di na kita tatanggapin.

Tsong, sobrang pasensyosa kase ako. Kung meron man akong trait na pinaka-proud ako, yun yung pagiging pasensyosa ko. Kahit ipa-describe mo ako sa pamilya ko, sasabihin nilang ako yung pinakapasensyosa sa aming 7 magkakapatid.

Kaya naman pag ako yung sumuko, tsong, that means todo na yung ginawa mo sa akin. Di ko na talaga ma-take. Kaya wag s'yang mag-expect na dadamayan ko pa s'ya ever.

Yoko na, tsong. Isang malaking pagkakamali yung muling pagtanggap ko sa kanya. Na-drain ako ng husto.

Kahit mga ex-dyowa ko, di ako binigyan ng ganyan katinding mga problema. Pero s'ya, puta, isang nobody, ginulo ang nananahimik kong mundo. Pero the ever-pasensya me stuck it out with him.

Actually, may atraso pa s'ya sa akin. Yoko sana s'ya resbakan pero kailangan ko s'yang turuan ng leksyon. Sobra sobra na kase ang panloloko n'ya sa mga babae. Niloloko na nga n'ya, dinudugasan pa. Isa s'yang professional manggagantso. Pwede nga s'yang maging member ng isang bigtime na sindikato.

May nakausap na rin ako. Sila na bahala sa kanya. Basta wag nilang patayin kako. Gusto ko lang s'yang manginig sa takot. And higit sa lahat, magsisi sa lahat ng mga katarantaduhan n'ya.

Alam ko mali pero yoko din naman kaseng makulong s'ya. Choose the lesser evil baga. Once na nakulong kase s'ya, ala na, isang ex-con forever na s'ya kahit ano pang gawin n'ya. Mas lalo s'yang magiging patapon.

A part of me is still concerned with him. Pero may hangganan din ang lahat. Sinabi ko naman sa kanya, darating yung time na makakatagpo din s'ya ng katapat n'ya. Ang tanong na lang is kung sino at kung kelan.

Ewan. Nalilito ako. Di naman ako bayolenteng tao. Pero it's about time na turuan naman s'ya ng leksyon. Pero tsong, kaya ba ng powers ko yung malaman na bugbog sarado s'ya? I don't know either.

Men, ang labo ko talaga. Kahit puro kalechehan ginawa n'ya sa akin, nagmamalasakit pa rin ako sa kanya. I dunno if I should hate myself for that.

Wahhh, ewan, di ko alam kung ano'ng dapat kong gawin sa kanya. But one thing's for sure, gusto ko muna manahimik. Yung more than a week na umikot yung mundo ko sa kanya e feeling ko 10 taon ang katumbas. Basta tsong, yoko na mangyari ulit sa akin 'to.

Yoko na ng strike 4 pls. Wag naman. Baka mamatay na ako sa sakit ng loob.

LOrd…kahit alam kong di tayo close, wag N'yo naman po akong pabayaan. Bakit lagi na lang ako? Di ko naman kelangan ng limpak limpak na salapi, gusto ko lang naman maging masaya.

links: digg this    del.icio.us    technorati    reddit

comments (6)

1. graymalkin left…

Saturday, 14 April 2007 1:12 pm

times like these… you need a juicy :p

congrats, you can now move on with your life

2. Robbie left…

Monday, 16 April 2007 4:00 pm

"Hell hath no fury like a woman scorned" - ewan ko lang kung applicable 'to sa'yo bec I still feel your concern to this guy. Masyado ka lang kasing mabait, forget about him then move on. Easy to say, I know.

3. barenaked left…

Monday, 16 April 2007 11:31 pm

@kingster, hay pengeng juice, pare, hehe!

@robbie, ewan, confused pa ako. sa totoo lang, ala sa personality ko yung magpabugbog or something. di naman ako bayolenteng tao. at isa pa, alam kong mali yun or baka habambuhay kong dalhin sa kunsensya ko yun.

pag pinayari ko kase s'ya, as in yari talaga s'ya. gagamitan ko ng connections. as of now e petiks lang naman ako. but we never know…baka bigla ko na lang s'ya paatake. yoko sanang dumating sa ganung point pero di malayong mangyari yun. hay ewan.

4. redcomet left…

Monday, 23 April 2007 1:58 pm

well, theres just some people who wants the opposite of them, a "yin" ,for them "yang" . Maaring na-turn on ka sa looks nya, or sa bad boy attitude nya or his bed proficiency and thats natural for people to like something in a person. Thats attachment, good attachment.

And, my argument is, your in it because you want to change the person. You hope that your presence, your patience, your…to state it paradoxically or corny "love", will change him. That purpose in life to change a person with your feelings is what keeps you in it.

But i always believe that change should always come from within. If you want him to change…i dont need to tell you what to do, malaki ka na, at malaking bulas pa

anyway, ang haba ng litanya mo, nakakangawit ng leeg

5. barenaked left…

Monday, 23 April 2007 9:07 pm

haha amen to that!

alangya, bed proficiency naman. anak ng…hahaha!

pero tama ka, nasa kanya naman talaga kung gusto n'yang magbago. ako naman e aantanbay lang sana sa kanya. kaso ala e, wa epek ang presence ko, tsk tsk tsk…

6. redcomet left…

Tuesday, 24 April 2007 4:18 pm

aw cmon sis, as if naman…as if hahaha kelangan merong ganun talaga para umabot sa highest level ika nga

in short inde kaya ng powers mo na baguhin sya. Kahit yung natutunan mo sa kama sutra wa epek? manhid nga ang lokong yan hehehe joke